Klant dreigt met ontbinding: mag dat zomaar bij een kleine fout?

Je levert een project net te laat op, of er zit een klein foutje in de uitvoering. Meteen krijg je een boze mail: de klant wil van de hele overeenkomst af. Voor veel ondernemers voelt dat disproportioneel aan — moet één misstap echt betekenen dat het hele contract van tafel gaat? Artikel 6:265 BW geeft antwoord op die vraag.

Wat regelt artikel 6:265 BW?

De hoofdregel is simpel: elke tekortkoming van een partij geeft de andere partij in beginsel de bevoegdheid om de overeenkomst te ontbinden. Kom je een afspraak niet, niet volledig of niet op tijd na, dan mag je klant of leverancier in principe de stekker eruit trekken. Dat geldt dus niet alleen bij grote missers, maar in beginsel bij elke tekortkoming.

Maar de wet zet daar direct een belangrijke nuance tegenover. Ontbinding is namelijk niet toegestaan wanneer de tekortkoming, gezien haar bijzondere aard of geringe betekenis, die ontbinding met haar gevolgen niet rechtvaardigt. Met andere woorden: een piepklein foutje dat weinig gevolgen heeft, hoeft niet automatisch te leiden tot het volledig ontbinden van de overeenkomst. De wet vraagt om een zekere mate van evenredigheid tussen de tekortkoming en de stap die daarop volgt.

Wat betekent dit voor jou als ondernemer?

Sta je aan de kant die tekortschiet, dan is dit een nuttig gegeven. Een klant die bij de geringste onvolkomenheid meteen dreigt met ontbinding, gaat er misschien te makkelijk vanuit dat elke fout automatisch reden is om het contract te beëindigen. Of dat terecht is, hangt af van de aard en de ernst van wat er misging, en van de gevolgen die ontbinding zou hebben — niet alleen voor de klant, maar ook voor jou.

Sta je juist aan de andere kant, als de partij die iets tekortkomt bij de wederpartij, dan werkt de regel andersom: in beginsel heb je wél het recht om te ontbinden zodra de ander zijn afspraken niet nakomt. Je hoeft in principe niet te accepteren dat een contractpartner structureel te laat levert of half werk aflevert, simpelweg omdat de tekortkoming op zichzelf al voldoende grond biedt.

Het gaat dus altijd om een afweging tussen twee uitgangspunten: het recht om te ontbinden bij een tekortkoming, en de grens die de wet trekt bij tekortkomingen die daarvoor te gering zijn. Waar die grens precies ligt, is sterk afhankelijk van de concrete situatie.

Waar moet je op letten?

• Beoordeel de ernst en de gevolgen. Weegt het probleem echt zo zwaar dat ontbinding van de hele overeenkomst gerechtvaardigd is, of gaat het om een detail dat met een kleinere oplossing te verhelpen is?
• Leg vast wat er is misgegaan. Zowel bij het beoordelen van je eigen positie als bij het weerleggen van een ontbindingsdreiging helpt een duidelijk beeld van wat er precies fout ging en welke impact dat had.
• Reageer inhoudelijk op een ontbindingsdreiging. Neem niet zomaar aan dat een klant of leverancier gelijk heeft. Vraag door naar de onderbouwing en beoordeel of de tekortkoming werkelijk zo ernstig is dat ontbinding volgens de wet gerechtvaardigd is.

Dit artikel is algemene informatie, geen juridisch advies. Twijfel je over jouw situatie? Scan je contract gratis — en als het advies moet worden, tekent er een jurist.